Wat een goede afronding!

Hoi allemaal,

Eén van de laatste berichten uit Davos....

Vandaag zou ik een rondje hardlopen, maar omdat ik niet helemaal fit ben was de kans te groot dat ik kou zou vatten, helaas maar gelukkig ook heel goed nieuws!

Mijn spierkracht is verdriedubbeld! Voor iemand met mijn gewicht is dat ontzettend veel, zelfs mijn fysio had dit niet verwacht.

Mijn 6 min. looptest ging ook bijzonder goed, ik heb bijna het dubbele gelopen zonder extree benauwd te zijn en zonder te hoesten. Ook het Piekflow (longinhoud) blazen was met 100 L/ min vooruit gegaan.

Mijn allergiewaarden zijn ruim gehalveerd.

Dus deze opname was bijzonder geslaagd! Het was ook wel een hele heftige tijd, maar wat hebben die 15 weken me goed gedaan. Dus ik kan nog maar één ding zeggen:

Tot in Nederland!

Vanavond gaan we uit eten en naar een kindermusical om te vieren dat het zo goed gaat en dat ik naar huis mag!

Groetjes uit Davos,

Mirjam

En we houden het tot het laatste moment spannend....

En.....we zijn weer gestart met een Antibiotica kuur. Drie keer per dag, het lijken wel Smarties! Nu maar hopen dat deze kuur naast het vernevelen met Prednison goed aan zal slaan!

Einde van de opname in zicht!

Nog één week en vier dagen en dan ga ik naar huis! Het aftellen is nu echt begonnen. Volgende week vinden er allemaal eindgesprekken plaats. Met de fysiotherapeut, met de psycholoog, met de pmt-juf, met de zorgcoordinator, met de verpleging en met de longarts. Spannend om alles af te ronden maar het team vindt dat ik het hier heel goed heb gedaan en dat vind ik eerlijk gezegd zelf ook wel. Wat heb ik veel geleerd en ook mijn conditie is enorm vooruit gegaan. Ook thuis zullen ze mij goed in de gaten blijven houden en dat geeft wel een goed gevoel. Volgende week vrijdag ga ik samen met de fysiotherapeut een rondje Davoserzee joggen....dat is een geweldig einddoel en als ik dat haal kom ik helemaal trots thuis! En dan wil ik elke dag stamppot eten, en drop, en poffertjes, en citroenijs, en rookworst, en tomatensoep, en olijven, en schuimgebak!

Heimwee....

En ineens is het er toch....heimwee! Nog maar één week te gaan maar wat wil ik graag naar huis. Deze dagen duren nu zo lang! Zal ook wel komen omdat ik niet fit ben, mijn holtes zijn weer ontstoken maar heel erg is het niet want het zakt dankzij het vernevelen met Prednison niet naar mijn longen en ik ben ook niet extreem benauwd....En ik mag niet klagen want deze opname is erg goed voor me geweest.

Ik mis mijn ouders, mijn broer, Jolijn en mijn lieve kleine neefje en dan ook nog al mijn vriendinnen en vrienden, en wat dacht je van mijn collega's en mijn lieve klas, en Lotje. Knuffelen met Lotje! Net een knuffel van de verpleging gehad maar dat helpt niet....Nog even volhouden en dat gaat wel lukken hoor! Over een week en twee dagen zit ik in het busje op weg naar Zurich en dan met het vliegtuig naar Nederland! "En we gaan nog niet naar huis" zullen jullie ons niet horen zingen. Zodra we de hoek van de kliniek om zijn zet ik een "We zijn er bijna" medley in!

Sneeuw in Davos!

Het sneeuwt in Davos! Inmiddels al twee dagen en er valt steeds meer sneeuw!

Aanvullende gegevens